ΑΞΙΟΤΙΜΕ ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ… ΚΑΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ

"Υ.Γ. Κάποτε είχαμε όνειρα. Ευχαριστούμε που μας τα καταστρέφεται."
"Υ.Γ. Κάποτε είχαμε όνειρα. Ευχαριστούμε που μας τα καταστρέφεται."
Αν κάποιος ξοδέψει λίγο χρόνο να διαβάσει τι γράφουν παιδιά 15 και 16 χρονών για τις αγωνίες και τα όνειρά τους, για το σχολείο και τη ζωή που θέλουν, συνειδητοποιεί ότι έρχεται μια γενιά που αισθάνεται χαμένη… πριν ακόμη ξεκινήσει.

Διαβάστε την ανοιχτή επιστολή μιας έφηβης προς τον υπουργό Παιδείας. Θα μπορούσε να απευθύνεται σε κάθε υπουργό, σε κάθε… ενήλικα, σε όλους εμάς.

 

Αξιότιμε κύριε υπουργέ,

Σας στέλνω αυτή την επιστολή για να διαμαρτυρηθώ κ εγώ με την σειρά μου για το νέο σύστημα το οποίο επιβάλετε.
Ας ξεκινήσω με το γεγονός ότι φέτος, όπως πέρυσι και αδιαμφισβήτητα και τις επόμενες χρονιές θα καταστραφούν και θα αδικηθούν ολόκληρες γενιές. Μαθητές θα χρειαστεί να επανεξεταστούν τον Σεπτέμβρη και ένα μεγάλο ποσοστό αυτών ίσως να μην καταφέρει να περάσει την τάξη. Και σας ρωτώ. Πιστεύετε ότι με τα νέα «προοδευτικά» σας συστήματα θα δημιουργήσετε ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο θα προσφέρει στους τωρινούς μαθητές και αυριανούς πολίτες σωστά εφόδια για να βγουν στην κοινωνία και ανεβασμένο επίπεδο εκπαίδευσης; Πιστεύετε ότι με αυτόν τον τρόπο θα σταματήσει η φροντιστηριακή βοήθεια;
Σε μια χώρα η οποία καταρρέει σιγά-σιγά φροντίσατε να γκρεμίσετε κάθε ελπίδα της. Επειδή όμως όπως λέει και η γνωστή παροιμία «ρόδα είναι και γυρίζει» κάποτε θα σας το ανταποδώσουμε. Μπορεί τώρα να μην μπορούμε αλλά κάποια στιγμή, στο κοντινό ή μακρινό μέλλον, όταν θα χρειαστείτε την βοήθεια τον γενεών που τώρα οδηγείτε στην καταστροφή, δεν θα είναι εκεί για εσάς.
Και το θέμα είναι ότι πασχίζουμε να πάρουμε απολυτήριο, βγάζοντας έναν αξιοπρεπή βαθμό, ενώ στο μέλλον κατά ένα μεγάλο ποσοστό θα είμαστε άνεργοι.
Θα μπορούσα να σας γράψω αρκετά ακόμη πράγματα αλλά είναι ανούσιο εφόσον δεν θα λάβετε τίποτα υπόψιν σας. Να ξέρετε ότι μπορεί να είμαστε 15 και 16 χρόνων αλλά έχουμε αρκετή ωριμότητα να καταλάβουμε 2-3 πράγματα..
Συγνώμη εάν σπατάλησα τον «πολύτιμο» χρόνο σας. Ελπίζω να εκφράζω, εάν όχι όλα, τα περισσότερα άτομα που βρίσκονται στην ίδια θέση με μένα.

Υ.Γ. Κάποτε είχαμε όνειρα. Ευχαριστούμε που μας τα καταστρέψετε.

Π.Τ.

Κάπου έπρεπε να το γράψω.